باران

سلام بابایی

این روزها اونقدر وابسته شدم بهت که نمیدونم این دوری اجباری رو چطور تحمل کنم . دو هفته هایی که باید سرکار باشم  وب عد که بر میگردم بزرگ شدنت رو احساس میکنم و چه سخته که نیستم و تمام این لحظات رو نمیبینم . گریه کردنت مثل خنجری میمونه که به قلبم فرو میره و احساس عجز میکنم گاهی که نمیتونم کاری برات بکنم . راستی بابایی امروز اولین بارون زندگیت زد و برکت  خدا زمین رو آبیاری کرد. مادرت از این بارون خیلی خوشحال شد . امیدوارم که عمرت با برکت باشه و زندگیت شاد. منم تلاشم رو تو این راه میکنم . خیلی دوست دارم .